W każdej kuchni, a już z pewnością w polskiej, znajdziemy miód. Jego zdrowotne właściwości są znane chyba każdemu. Wiemy, że wspiera odporność, łagodzi ból gardła i dodaje energii…, ale czy może być równie korzystny dla naszych czworonożnych przyjaciół? Dzisiaj o tym, czy pies może jeść miód i czy jest dla niego szkodliwy.
Miód w diecie psa
Psy lubią słodki smak i jest to zupełnie naturalne. Nie wolno jednak podawać im cukru (pod żadną postacią, w tym również wszelkich słodyczy), ponieważ jest dla nich silnie trujący – za sprawą ksylitolu. Sytuacja z miodem ma się jednak trochę inaczej.
Nie ma żadnych oficjalnych przeciwwskazań do podawania psom miodu. Poprawia ich odporność, pomaga w przypadku alergii oraz ma działanie antyseptyczne. Zawiera minerały, takie jak magnez, potas, fosfor, wapń, sód oraz niewielkie ilości cynku, miedzi, żelaza, manganu i jodu. Jest bogaty w witaminę C oraz witaminy z grupy B. Inne składniki miodu, takie jak inhibina, lizozym czy apidycyna, pomagają zwalczać m.in. gronkowce, paciorkowce oraz różne grzyby i bakterie. Wspomaga również pracę mięśnia sercowego.
Miód pomaga przy kaszlu i przeziębieniu nie tylko ludziom – psom również! Jego wyjątkowe działanie było znane i wykorzystywane już w starożytności. Dlatego śmiało można podawać miód psom, mając jednak na uwadze jego kaloryczność. Jedna łyżeczka od herbaty to raczej maksymalna dzienna dawka, jaką może przyjąć pies. Spożycie zbyt dużej ilości może prowadzić do biegunki i wymiotów. Należy pamiętać, że miód jest jedynie dodatkiem i nie zastąpi żadnego leku, oraz nie może być stałym, naturalnym supelementem w diecie czworonoga.
U psów z cukrzycą miód może okazać się zbawienny w sytuacjach, gdy zwierzęciu spadnie poziom cukru we krwi. Podanie mu wówczas wody z miodem może uratować mu życie.
Miód jako opatrunek na rany
Miód jest lepki i półpłynny, dzięki czemu doskonale sprawdza się jako opatrunek. Tworzy naturalną barierę między raną a środowiskiem zewnętrznym, chroniąc ją przed zakażeniem. Ma działanie bakteriobójcze, utrzymuje wilgotne środowisko w ranie, co wspomaga gojenie, łagodzi obrzęk i zmniejsza stan zapalny. Dzięki wysokiej osmolarności - odprowadzaniu nadmiar wody z wysięku, czyli też z komórek bakteryjnych, co prowadzi do ich śmierci i zapobiega rozmiękczaniu się brzegu rany. Opatrunek z miodem nie przywiera mocno do powierzchni rany, co pozwala na jego bezbolesną wymianę, i może być stosowany zarówno w fazie zapalnej, jak i w fazie oczyszczania rany, aż do momentu pojawienia się zdrowej ziarniny. Najlepiej używać do tego miodu medycznego, niepasteryzowanego, np. miodu Manuka, który jest dostępny w specjalnych preparatach dla zwierząt. Należy również pamiętać, aby takie opatrunki stosować po konsultacji z lekarzem weterynarii.
Czy można być pewnym, że miód nie jest sztucznie słodzony?
Zafałszowanie miodu cukrem jest sprawdzane nie tylko na etapie produkcji, ale i postprodukcji, w trakcie obrotu między hurtowniami oraz jeszcze przed trafieniem do sklepów. Przeprowadzanych jest szereg badań mających wykryć oligosacharydy oraz enzymy stosowane w produkcji syropów cukrowych ze skrobi, czyli np. kukurydzy lub pszenicy.
Trochę trudniej jest wykryć zafałszowanie miodu cukrami roślinnymi. Jednak i w tym przypadku opracowano specjalne metody, które pozwalają to sprawdzić. Należy jednak podkreślić, że zafałszowanie miodu cukrem bywa również nieumyślne i może być efektem błędu pszczelarza podczas kalkulowania zapotrzebowania pszczół na pokarm węglowodanowy w poszczególnych okresach. To bezpośrednio przekłada się na skład powstałego miodu.
Miód jest jednym z najczęściej badanych produktów spożywczych. Jak podaje Instytut Rozrodu Zwierząt i Badań Żywności PAN w Olsztynie:
"W dobie powszechnego fałszowania produktów żywnościowych, miód wciąż należy do najwartościowszych i najbezpieczniejszych pokarmów (...). Stąd nie spotyka się w handlu detalicznym miodów zafałszowanych syropami cukrowymi, w tym ze skrobi pszenicznej oraz kukurydzianej."
_____
Źródła:
Z.Lipiński, K.Czajkowska - Metody nowoczesnego wykry-wania zafałszowań miodu syropami cukrowymi ze skrobi, w: Życie Weterynaryjne, 2012 nr 5
- Lek. wet. Małgorzata Wilkowska - Rany u małych zwierząt. Cz. II. Techniki oczyszczania, opatrunki i drenaż ran, w: Magazyn Weterynaryjny, 2019 nr 6
- Heather Lewellen - Nowoczesne metody leczenia ran, w: Weterynaria Pod Dyplomie, 2017 nr 01