Psy bardzo różnie znoszą niskie temperatury. Wszystko zależy od indywidualnych predyspozycji zwierzęcia. Choć część czworonogów dobrze radzi sobie z chłodem, to u wielu już umiarkowanie zimowa pogoda prowadzi do dyskomfortu, a przy dłuższej ekspozycji także do wychłodzenia organizmu. Odczuwanie zimna nie jest u psów jednakowe i nie zależy wyłącznie od wskazań termometru.
Kiedy psom zaczyna być zimno?
Nie ma jednej uniwersalnej granicy, poniżej której wszystkim psom robi się zimno. Przyjmuje się jednak, że dla większości zdrowych dorosłych psów temperatury poniżej około 7°C mogą zacząć być odczuwalne jako chłodne, szczególnie przy wietrze lub wilgoci. W okolicach 0°C wiele psów — zwłaszcza mniejszych, krótkowłosych i pozbawionych podszerstka — zaczyna wyraźnie odczuwać zimno, a dłuższe spacery przestają być dla nich komfortowe. Temperatury ujemne zwiększają ryzyko wychłodzenia, zwłaszcza jeśli pies nie jest w ruchu, ma mokrą sierść lub przebywa na zewnątrz przez dłuższy czas.
Poniżej przedstawiamy grafikę, w której zaprezentowany został uogólniony podział psów na rasy małe, średnie i duże oraz ich tolerancji na niskie temperatury:
Dlaczego jedne psy marzną szybciej niż inne?
Kluczową rolę w kwestii tolerancji zimna odgrywają rasa i budowa ciała, rodzaj kufy, okrywy włosowej, masa ciała, wiek, stan zdrowia oraz stopień przystosowania do warunków klimatycznych.
Rasa i budowa ciała
Psy ras przystosowanych do chłodnego klimatu, z gęstym podszerstkiem i zwartą budową, znacznie lepiej radzą sobie z niskimi temperaturami niż psy delikatne, smukłe lub krótkowłose. Istotna jest także długość kufy — psy brachycefaliczne, jak mopsy, mają mniej efektywne mechanizmy termoregulacji, co sprawia, że gorzej znoszą zarówno upały, jak i zimno. Krótka kufa nie nadąża ogrzewać wdychanego powietrza.
Rodzaj sierści
Podszerstek bez watpienia pełni funkcję naturalnej izolacji termicznej. Psy, które go nie posiadają, szybciej tracą ciepło, szczególnie w wilgotnych i wietrznych warunkach. Krótka, cienka sierść nie chroni organizmu przed wychłodzeniem w takim stopniu, jak u ras długowłosych i północnych. Natomiast nie gwarantuje odporności, ponieważ jak wspomnieliśmy wyżej, bardzo ważna jest budowa ciała psa.
Masa ciała
Mniejsze psy tracą ciepło szybciej niż większe, ponieważ mają mniej rezerw energetycznych i większą powierzchnię ciała w stosunku do masy. Z tego powodu psy małe i lekkie częściej odczuwają chłód nawet przy temperaturach, które dla większych psów pozostają neutralne. Nie należy mylić masy ciała z nadwagą, ponieważ otyłym psom nie będzie cieplej z tego powodu.
Wiek i stan zdrowia
Szczenięta oraz psy starsze mają ograniczoną zdolność utrzymywania stałej temperatury ciała. Podobnie psy cierpiące na choroby przewlekłe, osłabione lub w trakcie rekonwalescencji — u nich zimno może szybciej prowadzić do dyskomfortu.
Styl życia i przyzwyczajenie
Psy żyjące głównie w domu, wychodzące na krótkie spacery, są mniej zahartowane niż psy regularnie przebywające na zewnątrz. Nawet w obrębie tej samej rasy tolerancja na zimno może się znacznie różnić w zależności od trybu życia. Styl życia jest ściśle związany z rasą psa - czy jest na przykład poddawana próbom pracy, jest rasą myśliwską, stróżującą czy może do towarzystwa - jak mops, buldog francuski czy pekińczyk.
Po czym poznać, że psu jest zimno?
Objawy marznięcia w większości da się zauważyć, choć nie wszystkie są oczywiste. Często pojawiają się stopniowo i mogą być mylone ze zmęczeniem lub niechęcią do spaceru. Najczęstsze sygnały to:
- drżenie ciała,
- podnoszenie lub oszczędzanie łap,
- sztywność ruchów,
- spadek aktywności i zainteresowania otoczeniem,
- wyraźna chęć powrotu do domu.
Takie zachowania świadczą o tym, że organizm psa ma trudności z utrzymaniem odpowiedniej temperatury.
Kiedy zimno staje się realnym zagrożeniem dla psa?
Długotrwałe przebywanie na mrozie, szczególnie bez ruchu lub przy mokrej sierści, może prowadzić do wychłodzenia organizmu. W skrajnych przypadkach grozi to hipotermią lub odmrożeniami — najczęściej łap, uszu i końców ogona. Ryzyko to wzrasta u psów małych, starszych, chorych oraz ras słabiej przystosowanych do niskich temperatur ze względu na swoja budowę i okrywę włosową.
Jak wspierać psa w okresie zimowym?
- dostosowuj długość spacerów do warunków pogodowych i możliwości psa,
- unikaj długiego postoju w jednym miejscu podczas mrozu,
- w przypadku psów wrażliwych na zimno lub bardzo niskich temperatur, rozważ dodatkową ochronę termiczną, np. kurtkę ocieplaną, która zakrywa również brzuch.
Najważniejsze: obserwuj psa, nie tylko termometr
Temperatura powietrza jest jedynie punktem odniesienia. To zachowanie psa najlepiej pokazuje, czy warunki są dla niego komfortowe. Jeśli pies wyraźnie sygnalizuje dyskomfort, oznacza to, że zimno zaczyna przekraczać jego indywidualną tolerancję — niezależnie od rasy czy pory roku.